ვაშინგტონის შტატში, ელინსბურგის დასავლეთით მდებარე მივიწყებულ ბორცვებში არის ადგილები, სადაც ადგილობრივები ფეხს არ ადგამენ. ეს არის მიწის ნაკვეთები, რომლებზეც მხოლოდ იაფფასიანი ლუდის სმისას ან კოცონთან ჩურჩულით ჰყვებიან. თუმცა, ყველა ამ საზარელ თქმულებას შორის ერთი ლეგენდა განსაკუთრებით გამოირჩევა - ადგილი, სადაც რეალობა უკვალოდ ქრება. მას "მელის ორმოს“ უწოდებენ.
არავინ იცის, ზუსტად სად მდებარეობს იგი. ზოგი ამბობს, რომ რუკებიდან წაშალეს, სხვები კი იფიცებიან, რომ მთავრობამ ეს ტერიტორია დიდი ხნის წინ დალუქა.
როგორ დაიწყო ყველაფერი?
ისტორია 1997 წლის 21 თებერვალს დაიწყო. პოპულარულ ღამის რადიო შოუში - Coast to Coast AM with Art Bell - დარეკა მამაკაცმა, სახელად მელ უოტერსმა.
მელმა განაცხადა, რომ მის კერძო ნაკვეთზე (ქალაქ ელინსბურგის მახლობლად) მდებარეობდა უძირო ორმო. მისი თქმით, ეს ორმო ადგილობრივებისთვის საიდუმლო იყო და თაობების განმავლობაში შიგნით ნაგავს ყრიდნენ. პირველი დასახლებულები მას "ეშმაკის ორმოსაც“ კი უწოდებდნენ.
მელი ყვებოდა, რომ მისი ძაღლები ორმოსთან მიახლოებაზეც კი პანიკურ შიშში ვარდებოდნენ. ცნობისმოყვარეობით შეპყრობილმა მელმა სიღრმის გაზომვა სქელი თევზჭერის ძაფითა და სიმძიმით სცადა. მან შიგნით 24,000 მეტრზე მეტი თოკი ჩაუშვა, თუმცა ფსკერს მაინც ვერ მიაღწია.
ანომალიური და საზარელი მოვლენები
მელმა რადიოში მომდევნო დღეებსა და წლებშიც (2000 და 2002 წლებში) დარეკა. ყოველი ახალი ისტორია წინაზე უფრო დაუჯერებელი და საზარელი იყო.
მკვდარი ძაღლის "გაცოცხლება“: მელის თქმით, მისმა მეზობელმა ორმოში მოკლული მონადირე ძაღლი ჩააგდო. რამდენიმე დღის შემდეგ, იგივე ძაღლი ტყეში ცოცხალი და ჯანმრთელი დაინახეს - მას ისევ ეკეთა ძველი ტყავის საყელური, თუმცა პატრონს ვეღარ ცნობდა.
ტექნიკისა და სიხშირეების წაშლა: ორმოსთან ახლოს რადიოები უცნაურ ენებზე იწყებდნენ ლაპარაკს ან დიდი ხნის გარდაცვლილი მუსიკოსების სიმღერების ფრაგმენტებს გადასცემდნენ. ორმოსთან დატოვებული ფოლადი სპილენძად იქცეოდა, ხოლო თითბერი - ვერცხლად.
როდესაც ორმოში ჩვეულებრივი ყინულით სავსე ვედრო ჩაუშვეს, რამდენიმე საათში ამოღებული ყინული ცხელი იყო, არ დნებოდა და ისე იწვოდა, თითქოს ნავთობი ყოფილიყო.
ხმები სიღრმიდან: ორმოს შტორმიც კი გვერდს უვლიდა, კომპასის ისარი უაზროდ ტრიალებდა, ხოლო სიღრმიდან ხშირად ისმოდა განწირული ყვირილი - თითქოს შიგნით რაღაც ან ვინმე იყო ჩაკეტილი.
კონსპირაცია და გაუჩინარება
2000 წელს მელიმ კვლავ დარეკა - მის ხმაში შიში იგრძნობოდა. თქვა, რომ მის მიწასთან უცნობი შავი ავტომობილები გამოჩნდნენ. ყვითელ დამცავ კოსტიუმებში გამოწყობილმა შეიარაღებულმა ჯარისკაცებმა ტერიტორია ეკლიანი მავთულხლართებით შემოღობეს.
როდესაც მელმა გაპროტესტება სცადა, მას დაემუქრნენ, რომ მის მიწაზე "ნარკოლაბორატორიას აღმოაჩენდნენ“, თუ არ ითანამშრომლებდა. საბოლოოდ, მას უზარმაზარი თანხა გადაუხადეს, რომ მიწა დაეთმო და სამუდამოდ წასულიყო. მელმა ფული აიღო და ავსტრალიაში გაიქცა.
2002 წელს მელმა უკანასკნელად დარეკა. მისი ხმა გატეხილი და პარანოიდული იყო. მან თქვა, რომ აშშ-ში დაბრუნებისთანავე გაიტაცეს. გონს მხოლოდ რამდენიმე კვირის შემდეგ, სან-ფრანცისკოს ერთ-ერთ ჩიხში მოვიდა - ხელებზე ნემსის ნაჭდევებით, დაძრობილი კბილებითა და მეხსიერების სრული დანაკარგით...
რა არის რეალობა?
მკვლევრებმა და ენთუზიასტებმა უამრავჯერ გადაქექეს ვაშინგტონის შტატის ტყეები, იპოვეს ძველი მაღაროები და ორმოები, თუმცა "მელის ორმოს“ კვალს ვერ მიაგნეს.
არქივებსა და საგადასახადო ბაზებში "მელ უოტერსის“ სახელზე რეგისტრირებული მიწის ნაკვეთი ან საერთოდ ასეთი პიროვნების არსებობა ვერ დადასტურდა.
აშშ-ის გეოლოგიურმა სამსახურმა (USGS) განაცხადა, რომ 24,000 მეტრზე მეტი სიღრმის ვერტიკალური ხვრელის არსებობა დედამიწის ქერქზე ფიზიკურად შეუძლებელია - უზარმაზარი წნევა და ტემპერატურა მას მყისიერად ჩამოშლიდა.
ვისაც ამ თეორიის სწამს, ამბობენ, რომ მელის პიროვნება მთავრობამ წაშალა, ხოლო სკეპტიკოსები მიიჩნევენ, რომ ეს უბრალოდ გენიალურად მოფიქრებული ტყუილი იყო.
თუმცა, ადგილობრივები ამ ამბავზე დღემდე ლაპარაკობენ. "მელის ორმოს“ Google Maps-ზე ვერ იპოვით... მაგრამ ვინ იცის, იქნებ ეს იმის ბრალია, რომ მთავრობამ იგი საგულდაგულოდ დაბლოკა?
