როგორ შეიძლება დაჟანგოს ავტომობილი არასწორად შერჩეულმა გადასაფარებელმა?
ავტომობილის დამცავი გადასაფარებელი მანქანას წვიმისგან, მზისგან, მტვრისა და სხვა გარე ზემოქმედებისგან უნდა იცავდეს. თუმცა არასწორად შერჩეულმა ტენტმა შესაძლოა საპირისპირო შედეგი გამოიწვიოს და კოროზიის განვითარებას შეუწყოს ხელი.
ამის მაგალითია კლასიკური International Scout-ის მფლობელის შემთხვევა. მან ავტომობილის შესანახად მძიმე გადასაფარებელი გამოიყენა, რომელსაც ქვედა ნაწილში მიწასთან მჭიდროდ მიმაგრებული „კალთა“ ჰქონდა. ასეთი სისტემა დახურულ და მშრალ სივრცეში ეფექტიანია, რადგან მანქანას მტვრისა და მღრღნელებისგან იცავს.
პრობლემა მაშინ დაიწყო, როდესაც იგივე გადასაფარებელი ზაფხულში, ღია ცის ქვეშ და პირდაპირ მიწაზე გაჩერებულ ავტომობილზე გამოიყენეს. წვიმის შემდეგ ნიადაგი დასველდა, ქვემოდან აორთქლებული ტენი კი მძიმე და თითქმის ჰერმეტულად დახურული ტენტის ქვეშ დაგროვდა.
გადასაფარებელმა მანქანის ზედა ნაწილი მშრალად შეინარჩუნა, მაგრამ ქვედა სივრცეში მაღალი ტენიანობა და კონდენსატი წარმოიქმნა. შედეგად, ავტომობილის ქვეშ ერთგვარი „სათბურის ეფექტი“ შეიქმნა. ლითონის დეტალებისთვის ასეთ გარემოში რამდენიმე დღით დარჩენაც კი ჟანგის განვითარების რისკს მნიშვნელოვნად ზრდის.
განსაკუთრებით მოწყვლადია ძველი ავტომობილები, რომელთა ძარასა და ქვედა ნაწილში დამცავი საფარი შეიძლება უკვე დაზიანებული იყოს. ტენი მცირე ბზარებში და დაუცველ მეტალზე ხვდება, ხოლო ჰაერის ნაკადის არარსებობის გამო გაშრობა ჭიანურდება.
გადასაფარებლის შერჩევისას მნიშვნელოვანია მისი დანიშნულების გათვალისწინება. დახურული ავტოფარეხისთვის შექმნილი მძიმე ტენტი ღია სივრცეში გამოსაყენებლად ყოველთვის შესაფერისი არ არის. გარე გამოყენების გადასაფარებელი წყალს გარედან უნდა აკავებდეს, თუმცა მასალა ჰაერგამტარი უნდა იყოს, რათა შიგნით დაგროვილი ტენი და კონდენსატი გარეთ გამოვიდეს.
ავტომობილის პირდაპირ ნესტიან მიწაზე ხანგრძლივად გაჩერებაც არასასურველია. განსაკუთრებით წვიმიან პერიოდში აუცილებელია, მანქანის ქვეშ და გადასაფარებლის შიგნით ჰაერი თავისუფლად მოძრაობდეს.
