ბათუმის საერთაშორისო საავტორო კინოს ფესტივალი BIAFF უკვე 20 წელია ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობადი კულტურული მოვლენაა, თუმცა ბოლო წლებში ფესტივალი სახელმწიფო მხარდაჭერის გარეშე დარჩა. აჭარის კულტურის მინისტრმა ელისო ბოლქვაძემ უმაღლეს საბჭოში განაცხადა, რომ სახელმწიფოს არ აქვს ვალდებულება ყველა ფესტივალი მუდმივად დააფინანსოს, ხოლო BIAFF მის სამინისტროს მიმდინარე პროგრამების ჩამონათვალში არ იყო.

ეს განცხადება კულტურის პოლიტიკის გარდა ეკონომიკურ კითხვებსაც აჩენს. მსგავსი საერთაშორისო ფესტივალები თანამედროვე ქალაქებისთვის მხოლოდ ხელოვნების ღონისძიება აღარ არის — ისინი ტურიზმის, სერვისების, ქალაქის ბრენდინგისა და მცირე ბიზნესის შემოსავლის წყაროა.

რა დაკარგა ბათუმმა დაფინანსების შეწყვეტით

BIAFF წლების განმავლობაში ბათუმში ჩამოჰყავდა:

  • უცხოელი რეჟისორები
  • მსახიობები
  • პროდიუსერები
  • კინოკრიტიკოსები
  • ტურისტები და კულტურული მოგზაურები
  • საერთაშორისო მედია

ასეთი აუდიტორია, როგორც წესი, ხარჯავს სასტუმროებში, კაფეებში, ტრანსპორტში და ადგილობრივ სერვისებში. ქალაქებისთვის კულტურული ტურისტი ხშირად უფრო ღირებულია, რადგან საშუალოდ მეტს ხარჯავს და სეზონის მიღმაც ჩამოდის.

თუ მხოლოდ 500 სტუმარი საშუალოდ 4 დღით დარჩებოდა და დღეში 350 ლარს დახარჯავდა, ეკონომიკაში დარჩენილი თანხა დაახლოებით 700 ათას ლარს გადააჭარბებდა. უფრო დიდი მასშტაბის შემთხვევაში ეფექტი კიდევ მაღალი იქნებოდა.

რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი ახლა

ბათუმი ცდილობს პოზიციონირდეს როგორც ოთხსეზონიანი ქალაქი და არა მხოლოდ ზაფხულის კურორტი. ასეთ სტრატეგიაში კინოფესტივალი განსაკუთრებით ღირებული ინსტრუმენტია, რადგან:

  • სეზონგარეშე ტურისტს იზიდავს
  • ქალაქის საერთაშორისო ხილვადობას ზრდის
  • პრემიუმ სეგმენტის სტუმრებს მოაქვს
  • ადგილობრივ ბიზნესს დამატებით ბრუნვას აძლევს
  • ქალაქს კულტურულ იდენტობას უმყარებს

რას ამბობენ ფესტივალის წარმომადგენლები

ფესტივალის მენეჯერმა ზვიად ელიზიანმა ადრე განაცხადა, რომ დაფინანსების შეწყვეტას ლოგიკური და არგუმენტირებული მიზეზი არ ჰქონდა და BIAFF სრულად პასუხობდა იმ კრიტერიუმებს, რასაც სამინისტროები და მუნიციპალიტეტები ითხოვდნენ.

პარადოქსი ბიუჯეტში

აჭარის კულტურის სამინისტრო 2025 წელს შეიქმნა და მისი ბიუჯეტი დაახლოებით 44 მილიონი ლარია. ამ ფონზე, სპეციალისტების ნაწილი კითხულობს: თუ ასეთი მოცულობის რესურსი არსებობს, რატომ ვერ ხერხდება უკვე ჩამოყალიბებული საერთაშორისო ბრენდის შენარჩუნება. განსაკუთრებით მაშინ, როცა რეგიონები კულტურულ ეკონომიკაზე გადადიან.

მომხმარებლისა და ქალაქის პერსპექტივა

ქალაქისთვის საკითხი მხოლოდ ერთი ფესტივალის ბედზე არ დგას. კითხვა უფრო ფართოა — რა სურს ბათუმს:

  • სეზონური ზღვის ქალაქი
    თუ
  • მუდმივი კულტურული, სპორტული და ბიზნეს ცენტრი

თუ მეორე მიზანია, მსგავსი ღონისძიებების დაკარგვა კონკურენტ ქალაქებთან პოზიციების დათმობას ნიშნავს.

საბოლოო შეფასება

სახელმწიფოს მართლაც არ აქვს ვალდებულება ყველა ფესტივალი უსასრულოდ დააფინანსოს. თუმცა აქვს არჩევანი — დახარჯოს ფული ხარჯად, თუ დახარჯოს ფული შემოსავლის შემქმნელ აქტივებში. BIAFF სწორედ ასეთი აქტივი იყო.

სპეციალისტების კითხვა ასეთია: ეკონომიის სახელით დაკარგა ქალაქმა უფრო ძვირი შესაძლებლობა?

წყაროები