მსოფლიო სწორი მიმართულებით მიდის — მცირდება დამოკიდებულება წიაღისეულ საწვავზე და იზრდება აქცენტი განახლებად ენერგიაზე; ეს კი ამცირებს პლანეტის გამათბობელ ემისიებს, რომლებიც ევროპის მასშტაბით უფრო ხშირ და ინტენსიურ ექსტრემალურ ამინდის მოვლენებს იწვევს. თუმცა, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გარემოს დაცვის პროგრამის მიერ დღეს გამოქვეყნებული ახალი ვრცელი ანგარიშის თანახმად, ჩვენ გაცილებით სწრაფად უნდა ვიმოქმედოთ და ბევრად მეტი ინვესტიცია ჩავდოთ ნახშირბადის ემისიების შემცირებაში.
ანგარიში ავლენს გლობალური დათბობის წინააღმდეგ რიტორიკასა და მოქმედებას შორის არსებულ ხარვეზს და ასახავს იმ რთულ ამოცანას, რომლის წინაშეც პოლიტიკური ლიდერები დგანან ნოემბერში გასამართი კლიმატის სამიტის COP31–ის წინ.
პლანეტის გამათბობელი ემისიების შემცირების გლობალური ვალდებულებები მნიშვნელოვნად ჩამორჩება პარიზის შეთანხმებით განსაზღვრულ კლიმატურ მიზნებს და მსოფლიოს იმ გზაზე აყენებს, რომელიც მიმდინარე საუკუნეში ტემპერატურის 2,6°C-ით მატებას გამოიწვევს. თუმცა, იმედი ჯერ კიდევ არსებობს.
ანგარიშში განხილულია 1,5°C-იანი ზღვრის გადაჭარბების „შესაძლო ყველაზე დაბალი“ სცენარი, რომლის დროსაც დათბობის პიკური მაჩვენებელი 1,7–1,8°C-ით შემოიფარგლება. ამ გზაზე დასადგომად, სათბურის აირების (GHG) გლობალური ემისიები 2025 წლის მაჩვენებლებთან შედარებით უნდა შემცირდეს: 2030 წლისთვის — 18%-ით, 2035 წლისთვის — 45%-ით, ხოლო 2040 წლისთვის — 69%-ით. იმისათვის, რომ ტემპერატურის მატება 1,5°C-ის ნიშნულს დაუბრუნდეს ან მის ქვემოთ ჩამოვიდეს, საჭირო იქნება ატმოსფეროდან CO2-ის მასშტაბური ამოღება.
