საქართველოს ყოველი მეოთხე კერძო სექტორის თანამშრომელი ვაჭრობაში მუშაობს, გამოდის, რომ დასაქმების ბაზარი მეტწილად, მომსახურებაზეა დამოკიდებული, - ამას აჩვენებს ეკონომიკის სამინისტროს შრომის ბაზრის კვლევა, რომლის მიხედვითაც, ვაჭრობა საქართველოში კერძო სექტორის ყველაზე დიდი დამსაქმებელია. ეკონომიკის სამინისტროს კვლევის მიხედვით, ამ სფეროში 251 447 ადამიანი მუშაობს, რაც კერძო სექტორში დასაქმებული 908 698 ადამიანის დაახლოებით 28%-ს შეადგენს.
შედარებისთვის, დამამუშავებელ მრეწველობაში 97 565 ადამიანია დასაქმებული, ჯანდაცვაში 80 612, ტრანსპორტსა და დასაწყობებაში 74 670, ხოლო მშენებლობაში 69 719. სასტუმროებისა და რესტორნების სექტორში 46 181 ადამიანი მუშაობს.
ეს მონაცემები აჩვენებს, რომ საქართველოს კერძო სექტორის დასაქმება დიდწილად ვაჭრობასა და მომსახურებაზეა დამოკიდებული. ასეთი სტრუქტურა გარკვეულ უპირატესობასაც ქმნის: ვაჭრობის სექტორი შედარებით სწრაფად იზრდება, სამუშაო ადგილების შექმნას ნაკლები საწყისი ინვესტიცია სჭირდება და დასაქმების შესაძლებლობას სხვადასხვა განათლების მქონე ადამიანებს აძლევს.
თუმცა მაღალი დამოკიდებულება ვაჭრობაზე ეკონომიკური მოწყვლადობის წყაროც შეიძლება იყოს. ვაჭრობის ზრდა დიდწილად მომხმარებელთა შემოსავლებს, იმპორტს, ტურიზმსა და შიდა მოხმარებას უკავშირდება. ეკონომიკური შენელების ან ფასების ზრდის დროს მომხმარებლები ხარჯებს ამცირებენ, რაც პირველ რიგში საცალო გაყიდვებზე აისახება.
ვაჭრობაში დასაქმებულთა 60%-ს საშუალო განათლება აქვს, 12%-ს პროფესიული, ხოლო 29%-ს უმაღლესი განათლება. ეს სექტორი, შესაბამისად, ქვეყანაში არა მხოლოდ ყველაზე დიდი, არამედ განათლების განსხვავებული დონის მქონე სამუშაო ძალის ერთ-ერთი მთავარი მიმღებიცაა.
ამავე დროს, დამამუშავებელი მრეწველობის წილი დასაქმებაში მნიშვნელოვნად ნაკლებია. კერძო სექტორის 908 ათასზე მეტი თანამშრომლიდან წარმოებაში დაახლოებით 97 ათასი მუშაობს. ეს აჩენს კითხვას, რამდენად სწრაფად იქმნება ქვეყანაში ისეთი სამუშაო ადგილები, რომლებიც ექსპორტთან, ადგილობრივ წარმოებასთან და მაღალი დამატებითი ღირებულების პროდუქტებთან არის დაკავშირებული.
გრძელვადიან პერსპექტივაში ეკონომიკისთვის მნიშვნელოვანი იქნება არა ვაჭრობის შემცირება, არამედ წარმოების, ტექნოლოგიების, პროფესიული მომსახურებისა და სხვა პროდუქტიული სექტორების უფრო სწრაფი განვითარება. დასაქმების უფრო მრავალფეროვანი სტრუქტურა ქვეყანას ეკონომიკური რყევების მიმართ მეტად გამძლეს გახდის და მოქალაქეებს უფრო ფართო პროფესიულ არჩევანს შესთავაზებს.
