კაცობრიობა ათასწლეულებია სამყაროს აღსასრულის იდეით არის შეპყრობილი, თუმცა თანამედროვე მეცნიერება სულ უფრო ხშირად საუბრობს არა მითოლოგიურ, არამედ რეალურ საფრთხეებზე, რომლებმაც შეიძლება გლობალური ეკონომიკა, ტექნოლოგიური ინფრასტრუქტურა და თანამედროვე ცივილიზაცია მძიმე კრიზისამდე მიიყვანოს. მეცნიერები დღეს უკვე ღიად განიხილავენ რამდენიმე სცენარს, რომელიც პლანეტისთვის კატასტროფულ შედეგებს მოიტანს. საუბარია როგორც ბუნებრივ საფრთხეებზე, მაგალითად ასტეროიდების შეჯახებაზე და სუპერვულკანებზე, ისე ადამიანის მიერ შექმნილ რისკებზე, მათ შორის ბირთვულ ომზე, კლიმატის კრიზისზე, ბიოლოგიურ პანდემიებსა და ხელოვნური ინტელექტის უკონტროლო განვითარებაზე.

ერთ-ერთ ყველაზე რეალურ კოსმოსურ საფრთხედ ასტეროიდის შეჯახება მიიჩნევა. NASA-სა და ევროპის კოსმოსური სააგენტოს მონაცემებით, დედამიწასთან ახლოს მოძრავი ათასობით ობიექტი მუდმივად კონტროლდება, თუმცა მეცნიერები აღიარებენ, რომ დიდი ზომის ასტეროიდის შეჯახება კაცობრიობისთვის ერთ-ერთი ყველაზე დამანგრეველი სცენარია. დაახლოებით 66 მილიონი წლის წინ მსგავსი შეჯახება დინოზავრების მასობრივ გადაშენებას უკავშირდება. თანამედროვე სამყაროში ასეთი კატასტროფა არა მხოლოდ სიცოცხლეს, არამედ გლობალურ ეკონომიკასაც გაანადგურებდა. ატმოსფეროში გაფანტული მტვერი და ფერფლი მზის შუქს დაბლოკავდა, წარმოიქმნებოდა ე.წ. გლობალური ზამთარი, დაინგრეოდა საკვების მიწოდების ჯაჭვები და მსოფლიო ფინანსური სისტემა უპრეცედენტო კოლაფსის წინაშე აღმოჩნდებოდა.

კიდევ ერთი სერიოზული საფრთხეა სუპერვულკანის ამოფრქვევა. იელოუსტოუნის ვულკანი ამერიკის შეერთებულ შტატებში და ტობას სისტემა ინდონეზიაში მეცნიერებისთვის მუდმივი დაკვირვების ობიექტებია. ასეთი ამოფრქვევის დროს ატმოსფეროში იმდენი გოგირდი და ფერფლი გაიფანტება, რომ ტემპერატურა მკვეთრად დაეცემა. ანალიტიკოსები და კლიმატის სპეციალისტები აღნიშნავენ, რომ თანამედროვე გლობალიზებული ეკონომიკა განსაკუთრებით დაუცველია, რადგან საკვების, საწვავისა და სამრეწველო პროდუქციის მიწოდება ერთმანეთზეა გადაბმული. ერთი მასშტაბური ვულკანური კატასტროფა შეიძლება მსოფლიო სავაჭრო სისტემის პარალიზებად იქცეს.

მესამე და ყველაზე პოლიტიკური საფრთხე ბირთვული ომია. ცივი ომის დასრულების შემდეგ ბევრს ეგონა, რომ ბირთვული კატასტროფის რისკი შემცირდა, თუმცა უკრაინაში ომმა, ახლო აღმოსავლეთში დაძაბულობამ და აზიაში მზარდმა სამხედრო კონკურენციამ ეს შიში კვლავ გააძლიერა. მეცნიერები საუბრობენ ე.წ. ბირთვულ ზამთარზე, როდესაც ბირთვული აფეთქებების შედეგად ატმოსფეროში მოხვედრილი კვამლი და მტვერი მზის სხივებს დაბლოკავს. ასეთ შემთხვევაში პლანეტის ტემპერატურა დაეცემა, სოფლის მეურნეობა განადგურდება და შიმშილი მილიარდობით ადამიანს შეეხება. Stockholm International Peace Research Institute-ის შეფასებით, მსოფლიოში კვლავ 12 ათასზე მეტი ბირთვული ქობინია განთავსებული.

კლიმატის ცვლილება უკვე აღარ არის მხოლოდ მომავლის სცენარი. მეცნიერები აცხადებენ, რომ დედამიწა ნელ-ნელა შედის ისეთ ფაზაში, სადაც ექსტრემალური სიცხე, წყალდიდობები, გვალვები და ზღვის დონის მატება ეკონომიკის თითქმის ყველა სექტორზე იმოქმედებს. OECD-ისა და მსოფლიო ბანკის შეფასებით, კლიმატის კრიზისი ტრილიონობით დოლარის ზარალს იწვევს და მომავალში შესაძლოა მსოფლიოს უდიდესი სანაპირო ქალაქების ნაწილიც კი საცხოვრებლად უვარგისი გახდეს.

პანდემიების საფრთხეც განსაკუთრებულ ყურადღებას იქცევს. COVID-19-მა აჩვენა, რამდენად დაუცველია თანამედროვე გლობალური ეკონომიკა ბიოლოგიური კრიზისების მიმართ. ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაცია აფრთხილებს, რომ მომავალში შესაძლოა უფრო გადამდები და უფრო მომაკვდინებელი ვირუსებიც გაჩნდეს. ექსპერტები აღნიშნავენ, რომ ბიოტექნოლოგიების განვითარებასთან ერთად იზრდება რისკი, რომ გენეტიკურად მოდიფიცირებული პათოგენებიც კი გახდეს საფრთხე.

ერთ-ერთ ყველაზე სადავო, თუმცა მზარდ რისკად ხელოვნური ინტელექტიც განიხილება. ტექნოლოგიური სექტორის ლიდერები, მათ შორის OpenAI-ისა და DeepMind-ის წარმომადგენლები, პერიოდულად საუბრობენ იმ საფრთხეებზე, რომელიც უკონტროლო AI სისტემებმა შეიძლება შექმნას. საუბარია როგორც დეზინფორმაციაზე და კიბერშეტევებზე, ისე სამხედრო ავტომატიზაციაზე და კრიტიკული ინფრასტრუქტურის მართვაში AI-ის ზედმეტ ინტეგრაციაზე. ანალიტიკოსები აღნიშნავენ, რომ პრობლემა მხოლოდ ტექნოლოგიური არ არის. ხელოვნური ინტელექტი შეიძლება გლობალური ეკონომიკის, შრომის ბაზრისა და პოლიტიკური სტაბილურობის ერთ-ერთ მთავარ ფაქტორად გადაიქცეს.

ექსპერტები ხაზს უსვამენ, რომ თანამედროვე სამყაროს მთავარი სისუსტე ურთიერთდაკავშირებულობაშია. თუ წარსულში კატასტროფები რეგიონულად იზოლირებული იყო, დღეს ერთი დიდი კრიზისი ენერგეტიკას, ფინანსებს, ლოგისტიკას, ინტერნეტ ინფრასტრუქტურას, ჯანდაცვასა და საკვების მიწოდებას ერთდროულად აზიანებს. სწორედ ამიტომ, მსოფლიო ბანკი, გაერო და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციები სულ უფრო მეტ ყურადღებას უთმობენ არა მხოლოდ კატასტროფების პროგნოზირებას, არამედ ეკონომიკური მდგრადობისა და კრიზისებისადმი გამძლეობის პოლიტიკას.

ანალიტიკოსები, ეკონომისტები და უსაფრთხოების სპეციალისტები აღნიშნავენ, რომ „აპოკალიფსური“ სცენარების განხილვა მხოლოდ სამეცნიერო ფანტასტიკა აღარ არის. ეს უკვე ეროვნული უსაფრთხოების, ეკონომიკური სტაბილურობისა და გლობალური პოლიტიკის ნაწილია. სახელმწიფოები და მსხვილი კომპანიები მილიარდობით დოლარს ხარჯავენ კიბერუსაფრთხოებაში, კოსმოსურ მონიტორინგში, კლიმატის ადაპტაციაში, პანდემიების პრევენციასა და ენერგეტიკული სისტემების დაცვაში. სხვა სიტყვებით, თანამედროვე ეკონომიკა სულ უფრო მეტად იქცევა არა მხოლოდ ზრდის, არამედ გადარჩენის ეკონომიკად.

წყაროები: