ადეკვატური აღდგენის გარეშე გადაჭარბებულმა ფიზიკურმა აქტივობამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს არა მხოლოდ კუნთებზე, არამედ ტვინის ფუნქციონირებაზეც. ამ დასკვნამდე მივიდნენ ბრაზილიელი მკვლევრები, რომლებმაც შეისწავლეს დოფამინის დონის ცვლილებები ჰიპოკამპში, რეგიონში, რომელიც მონაწილეობს მეხსიერებისა და ემოციების რეგულირებაში. კვლევა გამოქვეყნდა ჟურნალ Neuroscience-ში.
მეცნიერებმა თაგვები ორ ჯგუფად დაყვეს: ზოგიერთი ცხოველი დაღლილობამდე დარბოდა სარბენ ბილიკზე, ზოგი კი რვა კვირის განმავლობაში ვარჯიშობდა ინტენსიური პროგრამით, რომელიც გადატვირთვის სინდრომის მქონე პროფესიონალი სპორტსმენების დატვირთვას სიმულირებდა. ექსპერიმენტის დასრულებისთვის, მეორე ჯგუფს დღეში ორი ვარჯიში ჰქონდა, მათ შორის მხოლოდ ოთხი საათის ინტერვალით.
ფიზიკური ვარჯიშის შემდეგ, მკვლევრებმა ცხოველების ჰიპოკამპი შეისწავლეს. თაგვებში, რომლებმაც ვარჯიშის ერთი ეპიზოდი ჩაატარეს, სირბილის შემდეგ მალევე დოფამინის დონე გაიზარდა. თუმცა, ხანგრძლივი ვარჯიშის დროს, ნეიროტრანსმიტერისა და მის წარმოებაში ჩართული ფერმენტის კონცენტრაცია მაღალი დარჩა ტესტიდან 48 საათის შემდეგაც კი - პერიოდი, როდესაც ცხოველები დასვენებულები უნდა ყოფილიყვნენ.
„ჩვენი შედეგები აჩვენებს, რომ ზედმეტი ფიზიკური აქტივობა არა მხოლოდ ჩონჩხის კუნთებზე მოქმედებს, არამედ მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ტვინზეც“, - განაცხადა კვლევის წამყვანმა ავტორმა ალისონ ლუის და როშამ.
მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ ადამიანებში მსგავსი მექანიზმი შესაძლოა ზედმეტი ვარჯიშის ზოგიერთი ეფექტის ახსნაში დაეხმაროს, მათ შორის ძილის დარღვევა, შფოთვა და ქრონიკული დაღლილობა. თუმცა, ექსპერიმენტით ძილის ან შფოთვის დონე არ გაზომილა, ამიტომ შედეგების ადამიანებზე პირდაპირ გამოყენება ჯერ არ შეიძლება.
