ხალხმრავლობა და ინტელექტი: ხალხმრავალი ღონისძიებებისკენ დაუოკებელი ლტოლვა ხშირად დაბალ IQ-ზე მიუთითებს. ჭკვიანი ადამიანები დიდ კამპანიებს ამპარტავნობის გამო კი არ ერიდებიან, არამედ იმიტომ, რომ მათი ნერვული სისტემა სხვისი ემოციების ქაოსით ზედმეტად იტვირთება. ისინი ჰგვანან რადიომიმღებს, რომელიც ერთდროულად ძალიან ბევრ სადგურს იჭერს.
მითი სოციალური მოწონების შესახებ: 3000 ადამიანზე ჩატარებულმა კვლევამ შემდეგი კავშირი აჩვენა - რაც უფრო მაღალია ინტელექტი, მით ნაკლებია სოციალური აღიარების საჭიროება. გენიოსებს არ სჭირდებათ საკუთარი მნიშვნელობის მუდმივი დადასტურება „ლაიქებით“ და ბრბოს ყურადღებით.
სტიმულაციის წყარო: აი, რა არის ნამდვილად საშიში - დაბალი IQ მუდმივ გარეგან სტიმულაციას მოითხოვს. ეს არის საკუთარ ფიქრებთან მარტო დარჩენის უუნარობა. სწორედ აქედან მოდის ლტოლვა ბარების, კლუბებისა და წვეულებებისკენ - ეს არის გაქცევა საკუთარ თავში არსებული სიცარიელისგან.
დოფამინი და წარმატება: ჭკვიანი ადამიანები დოფამინს რთული პრობლემების გადაჭრით იღებენ. სხვები კი - გარშემომყოფთა რაოდენობით, როგორც ნარკომანები, რომლებსაც ყოველ ჯერზე უფრო დიდი დოზა სჭირდებათ. შემთხვევითი არ არის, რომ მილიარდერების 92% ხმაურიან წვეულებებს მარტოობას ამჯობინებს. მათ იციან მთავარი საიდუმლო: ნამდვილი ძალაუფლება სიჩუმეში იბადება და არა ბრბოში.
ბიოლოგიური კოდი: კვლევის ყველაზე შოკისმომგვრელი აღმოჩენა იყო ის, რომ მაღალი IQ-ს მქონე ადამიანები ბიოლოგიურად არიან დაპროგრამებული მცირე ჯგუფებისთვის - მაქსიმუმ 2-3 ადამიანი. მათი ტვინი განვითარდა ღრმა კავშირებისთვის და არა ზედაპირული კონტაქტებისთვის. დანარჩენები კი ჯგუფებად იკრიბებიან მხოლოდ იმიტომ, რომ მარტოობისას საკუთარ შინაგან სიცარიელეს აწყდებიან.
