რო­დე­საც ყო­ველ­დღი­უ­რო­ბა­ში ჭიქა წყალს ვსვამთ, იშ­ვი­ა­თად თუ ვფიქ­რობთ იმ ფან­ტას­ტი­კურ და დი­დე­ბულ ის­ტო­რი­ა­ზე, რაც ამ სი­თხის უკან დგას. დე­და­მი­წა ხომ “ლურ­ჯი პლა­ნე­ტაა“ - ჩვე­ნი ზე­და­პი­რის და­ახ­ლო­ე­ბით 71% წყლით არის და­ფა­რუ­ლი.

თუმ­ცა, მეც­ნი­ე­რე­ბის­თვის წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში არ­სე­ბობს კი­თხვა: სა­ი­დან გაჩ­ნდა იმ­დე­ნი წყა­ლი ჩვენს პლა­ნე­ტა­ზე, რომ ოკე­ა­ნე­ე­ბი აავ­სო, მა­შინ რო­დე­საც ახალ­გაზ­რდა დე­და­მი­წა უკი­დუ­რე­სად ცხე­ლი, მშრა­ლი და გამ­დნა­რი კლდე­ე­ბის გლო­ბუ­სი იყო?

პა­სუ­ხი შო­კის­მომ­გვრე­ლია: წყლის უდი­დე­სი ნა­წი­ლი დე­და­მი­წა­ზე კოს­მო­სი­დან, მი­ლი­ო­ნო­ბით მი­ლი­ო­ნი მი­ლის იქი­დან შე­მო­სულ­მა “სტუმ­რებ­მა“ შე­მო­ი­ტა­ნეს.

წარ­მო­გიდ­გენთ მეც­ნი­ე­რე­ბის ყვე­ლა­ზე რე­ვო­ლუ­ცი­ურ და გო­ნე­ბის ამ­ფეთ­ქე­ბელ ვა­რა­უ­დებს.

  • 1. მთა­ვა­რი დამ­ნა­შა­ვე: ას­ტე­რო­ი­დე­ბი და კო­მე­ტე­ბი

მეც­ნი­ერ­თა შო­რის ყვე­ლა­ზე გავ­რცე­ლე­ბუ­ლი და პო­პუ­ლა­რუ­ლი თე­ო­რია ამ­ბობს, რომ ად­რე­ულ დე­და­მი­წას (და­ახ­ლო­ე­ბით 4-4.5 მი­ლი­არ­დი წლის წინ) რე­გუ­ლა­რუ­ლად ბომ­ბავ­დნენ უზარ­მა­ზა­რი ას­ტე­რო­ი­დე­ბი და კო­მე­ტე­ბი.

კო­მე­ტე­ბი და ნახ­შირ­ბა­დო­ვა­ნი ქონ­დრი­ტე­ბის ტი­პის ას­ტე­რო­ი­დე­ბი სავ­სეა ყი­ნუ­ლით. რო­დე­საც ისი­ნი დე­და­მი­წას ეჯა­ხე­ბოდ­ნენ, უზარ­მა­ზა­რი აფეთ­ქე­ბის შე­დე­გად ყი­ნუ­ლი აი­რის სა­ხით ატ­მოს­ფე­რო­ში იყ­რე­ბო­და. მი­ლი­ო­ნო­ბით წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში ამ ცი­ურ­მა სხე­უ­ლებ­მა პლა­ნე­ტის გარ­შე­მო უზარ­მა­ზა­რი ორ­თქლის ღრუბ­ლე­ბი შექ­მნეს. რო­დე­საც დე­და­მი­წა ოდ­ნავ გა­ცივ­და, სა­უ­კუ­ნე­ე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში გა­და­უ­ღებ­ლად წვიმ­და - სწო­რედ ასე შე­ივ­სო პლა­ნე­ტის პირ­ვე­ლი ოკე­ა­ნე­ე­ბი.

  • 2. უფრო გი­ჟუ­რი იდეა: დე­და­მი­წას წყა­ლი “და­ბა­დე­ბის­თა­ნა­ვე“ ჰქონ­და

არ­სე­ბობს კი­დევ ერთი, არა­ნაკ­ლებ და­მა­ჯე­რე­ბე­ლი ჰი­პო­თე­ზა, რო­მე­ლიც კი­თხვის ნიშ­ნის ქვეშ აყე­ნებს იმას, რომ მთე­ლი წყა­ლი კოს­მო­სი­დან შე­მო­ვი­და.

მეც­ნი­ე­რე­ბი ამ­ტკი­ცე­ბენ, რომ პლა­ნე­ტე­ბის წარ­მოქ­მნის პე­რი­ოდ­ში, მზის გარ­შე­მო მბრუ­ნა­ვი მტვე­რი და აი­რე­ბი უკვე შე­ი­ცავ­დნენ წყლის მო­ლე­კუ­ლებს (მცი­რე რა­ო­დე­ნო­ბით ჰიდ­რა­ტა­ცი­ის სა­ხით მი­ნე­რა­ლებ­ში). რო­დე­საც დე­და­მი­წა პა­ტა­რა ნა­წი­ლა­კე­ბის­გან “აი­წყო“, ეს წყლი­ა­ნი მი­ნე­რა­ლე­ბი პლა­ნე­ტის შიგ­ნით, მან­ტი­ა­ში მოჰ­ყვა. მი­ლი­ო­ნო­ბით წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში ვულ­კა­ნუ­რი ამოფრქვე­ვე­ბის შე­დე­გად, დე­და­მი­წის წი­აღ­ში არ­სე­ბუ­ლი წყა­ლი ორ­თქლის სა­ხით ზე­და­პირ­ზე ამო­იფ­რქვა და სა­ბო­ლო­ოდ წყლის უზარ­მა­ზა­რი მა­რა­გე­ბი შექ­მნა.

გა­მო­დის, რომ წყლის ნა­წი­ლი თა­ვად დე­და­მი­წის “გე­ნე­ტი­კურ კოდ­ში“ იდო და­ბა­დე­ბი­დან­ვე!

  • 3. მზის ქა­რის მა­გია

ეს თე­ო­რია ჟღერს რო­გორც ფან­ტას­ტი­კუ­რი ფილ­მის სცე­ნა­რი, მაგ­რამ ის მკაც­რი ფი­ზი­კუ­რი რე­ა­ლო­ბაა.

მზე მუდ­მი­ვად ას­ხი­ვებს და­მუხ­ტუ­ლი ნა­წი­ლა­კე­ბის ნა­კადს, რო­მელ­საც მზის ქარს უწო­დე­ბენ (ძი­რი­თა­დად წყალ­ბა­დის იო­ნებს — პრო­ტო­ნებს). ად­რე­ულ პე­რი­ოდ­ში, სა­ნამ დე­და­მი­წას ძლი­ე­რი მაგ­ნი­ტუ­რი ველი ექ­ნე­ბო­და, მზის ქა­რის პრო­ტო­ნე­ბი პირ­და­პირ ეჯა­ხე­ბოდ­ნენ პლა­ნე­ტის ზე­და­პირ­ზე არ­სე­ბულ მტვერ­სა და მი­ნე­რა­ლებს, რომ­ლე­ბიც მდი­და­რი იყო ჟანგბა­დით. ამ ორი ელე­მენ­ტის შე­ჯა­ხე­ბამ (წყალ­ბა­დი + ჟანგბა­დი) ქი­მი­უ­რი რე­აქ­ცია გა­მო­იწ­ვია და... პირ­და­პირ კოს­მო­სუ­რი სივ­რცის მტვერ­ში წყლის მო­ლე­კუ­ლე­ბი გაჩ­ნდა!

წყარო: ambebi.ge