ირლანდია უკრაინელი ლტოლვილების მიმართ პოლიტიკის მნიშვნელოვან გადახედვას იწყებს და უკვე ოფიციალურად ადასტურებს, რომ მუშაობს მექანიზმზე, რომელიც უკრაინელებს სამშობლოში დაბრუნებას ფინანსურად წაახალისებს. ქვეყნის იუსტიციის მინისტრის, ჯიმ ო'კალაჰანის განცხადებით, დუბლინი ევროკავშირთან ერთად ამზადებს ნებაყოფლობითი დაბრუნებისა და რეინტეგრაციის პროგრამას, რომლის ამოქმედებაც სავარაუდოდ 2027 წლის მარტიდან იგეგმება.

მინისტრი ადასტურებს, რომ განიხილება ფინანსური მხარდაჭერის მოდელი იმ ადამიანებისთვის, ვინც უკრაინაში დაბრუნებას გადაწყვეტს, თუმცა კონკრეტულ თანხებზე და მექანიზმებზე საუბრისგან ჯერჯერობით თავს იკავებს. მისი თქმით, უკრაინის ხელისუფლებაც აქტიურად არის დაინტერესებული საკუთარი მოქალაქეების დაბრუნებით და ეს საკითხი უკვე განხილულია როგორც უკრაინის შინაგან საქმეთა სამინისტროსთან, ისე ევროკავშირის პარტნიორებთან.

დუბლინის პოზიცია ნათლად აჩვენებს, რომ ევროპაში უკრაინელი ლტოლვილების საკითხი ახალ ეტაპზე გადადის. თუ ომის პირველ წლებში ევროკავშირის ქვეყნები აქცენტს ჰუმანიტარულ მხარდაჭერაზე აკეთებდნენ, ახლა სულ უფრო მეტი სახელმწიფო იწყებს ხარჯების, საცხოვრებლის დეფიციტისა და სოციალური სისტემების დატვირთვის გადაფასებას.

ირლანდიაში ამჟამად ათიათასობით უკრაინელი ცხოვრობს. მხოლოდ სახელმწიფო მხარდაჭერით განთავსებულ საცხოვრებლებში დაახლოებით 42 000 ადამიანია, ხოლო ტურისტულ და კომერციულ ობიექტებში — დაახლოებით 16 000. სწორედ ამ ფონზე მთავრობამ უკვე გადაწყვიტა ეტაპობრივად შეწყვიტოს სასტუმროებისა და კერძო ტურისტული სექტორის გამოყენება უკრაინელი ლტოლვილების განსათავსებლად.

პროცესი აგვისტოდან დაიწყება და ექვსი თვის განმავლობაში გაგრძელდება. ხელისუფლება აცხადებს, რომ შესაბამისი საცხოვრებლები ეტაპობრივად დაუბრუნდება ტურიზმისა და კერძო გაქირავების სექტორს, რაც ეკონომიკურ ინტერესებთანაც პირდაპირ არის დაკავშირებული. ირლანდიის ტურისტული ინდუსტრია ბოლო წლებში სასტუმროებისა და საცხოვრებელი ფართების დეფიციტზე აქტიურად საუბრობს, რადგან სახელმწიფოს მიერ ათასობით ოთახის გამოყენებამ ბაზარზე ზეწოლა გაზარდა.

პარალელურად, მთავრობა ამცირებს უკრაინელებისთვის მოქმედ „საცხოვრებლის გადახდის სქემასაც“. 600-ევროიანი დახმარება ეტაპობრივად შემცირდება და შესაძლოა სექტემბრიდან 400 ევრომდე ჩამოვიდეს, ხოლო 2027 წლის მარტში პროგრამა სრულად შეწყდეს. ეკონომისტები აღნიშნავენ, რომ ეს გადაწყვეტილება პირდაპირ უკავშირდება სახელმწიფო ბიუჯეტზე მზარდ ზეწოლას და საცხოვრებელი კრიზისის გამწვავებას.

ბოლო წლებში ირლანდია ევროპის ერთ-ერთ ყველაზე ძვირ საცხოვრებელ ბაზრად იქცა. ქირის ფასები და უძრავი ქონების ღირებულება რეკორდულად გაიზარდა, ხოლო მთავრობის მიმართ უკმაყოფილება იზრდება იმის გამო, რომ ადგილობრივი მოსახლეობის ნაწილს საცხოვრებლის პოვნა უჭირს. სწორედ ამ კონტექსტში უკრაინელი ლტოლვილების საკითხი თანდათან ეკონომიკურ და პოლიტიკურ დებატადაც გადაიქცა.

ანალიტიკოსები აღნიშნავენ, რომ დუბლინის ნაბიჯი შესაძლოა სხვა ევროპული ქვეყნების მოდელადაც იქცეს. გერმანიაში, ნიდერლანდებში, ჩეხეთში და სკანდინავიურ ქვეყნებში უკვე მიმდინარეობს დისკუსია იმაზე, თუ როგორ უნდა გაგრძელდეს უკრაინელი ლტოლვილების მხარდაჭერა გრძელვადიან პერსპექტივაში. ევროკავშირში სულ უფრო აქტიურად განიხილება ე.წ. „ნებაყოფლობითი დაბრუნების“ მოდელები, რომლებიც ადამიანებს სამშობლოში დაბრუნებისთვის ფინანსურ და ადმინისტრაციულ დახმარებას სთავაზობს.

თუმცა საკითხი მხოლოდ ეკონომიკას არ ეხება. უსაფრთხოების ექსპერტები და დემოგრაფები აღნიშნავენ, რომ უკრაინისთვის მოქალაქეების დაბრუნება ქვეყნის აღდგენისა და ეკონომიკური რეინტეგრაციის ერთ-ერთი მთავარი ფაქტორი იქნება. უკრაინას ომის შემდეგ დიდი რაოდენობით სამუშაო ძალა, სპეციალისტები და ახალგაზრდები დასჭირდება ინფრასტრუქტურის, ეკონომიკისა და სოციალური სისტემების აღსადგენად.

ევროპელი სპეციალისტები ასევე აღნიშნავენ, რომ ევროკავშირისთვის რთული ბალანსის დაცვა იქნება საჭირო — ერთი მხრივ, უნდა შენარჩუნდეს ჰუმანიტარული მხარდაჭერა, მეორე მხრივ კი იზრდება შიდა პოლიტიკური და ეკონომიკური წნეხი. სწორედ ამიტომ, ბოლო თვეებში ევროპაში სულ უფრო ხშირად ისმის ტერმინები „დროებითი დაცვიდან რეინტეგრაციამდე“ და „კონტროლირებადი დაბრუნება“.

ბიზნესისა და ეკონომიკის ანალიტიკოსები ფიქრობენ, რომ ეს პროცესი პირდაპირ იმოქმედებს ევროპის შრომის ბაზარზეც. უკრაინელები უკვე მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ მომსახურების, სოფლის მეურნეობის, ჯანდაცვისა და მშენებლობის სექტორებში. მათი ნაწილის დაბრუნება შესაძლოა გარკვეულ სექტორებში სამუშაო ძალის დეფიციტიც შექმნას.

სპეციალისტების შეფასებით, ირლანდიის ახალი პოლიტიკა აჩვენებს, რომ უკრაინის ომის შედეგები ევროკავშირში უკვე მხოლოდ ჰუმანიტარული გამოწვევა აღარ არის. საკითხი გადადის ეკონომიკის, სოციალური სტაბილურობის, დემოგრაფიისა და შიდა პოლიტიკური ბალანსის სფეროებში, სადაც ევროპულ მთავრობებს სულ უფრო რთული გადაწყვეტილებების მიღება უწევთ.

წყაროები: