პლანეტარულმა მეცნიერებმა გამოთვალეს, თუ როგორ შექმნან ავტონომიური ადამიანური დასახლება სატურნის უდიდეს მთვარე ტიტანზე.
მკვლევრები სთავაზობენ ჟანგბადის მიღებას ადგილობრივი წყლის ყინულიდან, ატმოსფეროს გამოყენებას ფრენებისთვის და რაკეტის საწვავის წარმოებას თანამგზავრზე არსებული ნივთიერებებიდან, – ამის შესახებ ამერიკის ქიმიური საზოგადოების კვლევაშია ნათქვამი.
ტიტანი მთვარისა და მარსისგან იმით განსხვავდება, რომ მას აქვს სქელი ატმოსფერო, რაც ამცირებს კოსმოსური გამოსხივების ზემოქმედებას ზედაპირზე. ამავდროულად, თანამგზავრზე გრავიტაცია დაახლოებით შვიდჯერ სუსტია, ვიდრე დედამიწაზე, ხოლო ატმოსფერული წნევა მაღალი რჩება.
პირობების ამ კომბინაციამ შესაძლოა ტიტანზე გადაადგილება გაამარტივოს. მკვლევრების გათვლებით, ადამიანები ფრენას ხელებზე მიმაგრებული ხელოვნური ფრთების გამოყენებით, ტრადიციული საფრენი აპარატების გამოყენების გარეშე შეძლებენ.
დასახლების შექმნის ერთ-ერთ მთავარ დაბრკოლებად თავისუფალი ჟანგბადის არარსებობა რჩება. მეცნიერები სთავაზობენ მის მიღებას წყლის ყინულიდან მიიღება, რომელიც ტიტანის ზედაპირის მნიშვნელოვან ნაწილს შეადგენს. ამ მიზნით, ავტონომიური დანადგარები შეძლებენ ბირთვული რეაქტორების ენერგიის გამოყენებას. ისინი ყინულს გაადნობენ, რის შემდეგაც ელექტროლიზი წყლის ჟანგბადად და წყალბადად დაყოფის საშუალებას მისცემს. პირველი შეიძლება მიმართული იყოს სიცოცხლის მხარდაჭერის სისტემაზე, ხოლო მეორე შეიძლება გამოყენებულ იქნეს საწვავის და სხვა საჭირო ნივთიერებების წარმოებისთვის.
შედეგად მიღებული წყალბადის ატმოსფერულ აზოტთან შერწყმით ამიაკის წარმოება იგეგმება. მისი გამოყენება შესაძლებელია როგორც სარაკეტო საწვავი უკან დედამიწაზე ხომალდების გასაშვებად. რესურსების დამატებითი წყარო იქნება ტიტანზე განლაგებული თხევადი მეთანისა და ეთანის ტბები. კვლევის ავტორები მიიჩნევენ, რომ წყლის, ნახშირწყალბადებისა და ატმოსფერული მახასიათებლების კომბინაცია თანამგზავრს მზის სისტემის გარე ნაწილში მუდმივი ბაზის შექმნის ერთ-ერთ პოტენციურ ადგილად აქცევს.
