თენგიზ აბლოთიას პერსონალური ბლოგი: სააღდგომო მიგრაციის ქვეყანა

თენგიზ აბლოთიას პერსონალური ბლოგი: სააღდგომო მიგრაციის ქვეყანა

access_time2019-05-03 20:00:27


აღდგომა საქართველოში არა მხოლოდ რელიგიური დღესასწაულია, არამედ დღე, როდესაც ქვეყანა აშკარად ხედავს მის წინაშე არსებულ ერთ-ერთ უმწვავეს პრობლემას, რომელიც არასდროს ჩანს ასე ხილულად, ახალ წელსაც კი.


სწორედ აღდგომაზე ქალაქი ცარიელდება, მას დროებით, სულ რაღაც 2-3 დღით ტოვებენ რეგიონებიდან და სოფლებიდან ჩამოსული შიდა მიგრანტები. თბილისი ამ დროს არის უჩვეულოდ ცარიელი, ხოლო დაუძლეველ პრობლემად ქცეული საგზაო საცობები გადაინაცვლებს ქალაქის ქუჩებიდან აღმოსავლეთ-დასავლეთის ავტომაგისტრალზე.


სწორედ ამ დღეებში ჩანს, რომ საქართველო ნელა-ნელა ხდება ერთი დიდი ქალაქის ქვეყანა, სადაც გარბის მთელი მოსახლეობა - რეგიონები და სოფლები კი განწირულია ნელი დაცარიელებისთვის.


დღეს საქართველოში  შიდა მიგრანტთა 3 კატეგორია არსებობს - პირველია - ისინი, ვისაც გაუმართლა, ვისაც აღმოაჩნდა საჭირო ცოდნა და უნარ-ჩვევები. მათ მოახერხეს სრული ინტეგრირება ადგილობრივ საზოგადოებაში, ისინი ცხოვრობენ ქალაქური ცხოვრების წესით, მუშაობენ კერძო ბიზნესში და სახელმწიფო სტრუქტურებში, სადაც ბევრი მათგანი აღწევს სერიოზულ წარმატებებს - ხშირად უფრო მეტს, ვიდრე განებივრებული ქალაქელები.


თუმცა, ასე ყველას არ გაუმართლა. არის კიდევ  კატეგორია, რომელიც საქართველოში ასრულების იგივე ფუნქციებს, რაც განვითარებულ ქვეყნებში აკისრია უცხოელ მიგრანტებს  - ისინი მუშაობენ მშენებლობაში, საწარმოებში, ძირითადად  არიან ხელოსნები,  მუშაობენ ავტოსერვისებში და სხვა ადგილებში, სადაც თითქმის ვერ ნახავთ ქალაქელებს.


და კიდევ არის მესამე, ყველაზე დაბალი კატეგორია - ბაზრის და ქუჩის მოვაჭრეები, რომელიც საქმიანობენ ყოველგვარი წინსვლის და ცვლილების გარეშე ათწლეულები.


ყველაფერი ეს ხდება რეგიონებში უკვე დამდგარი დემოგრაფიული კატასტროფის ფონზე - პატარა ქალაქებიდან  და მით უმეტეს სოფლებიდან გარბის ყველა, ვისაც აქვს ამის მინიმალური საშუალება  და ამ პროცესს ბოლო არ უჩანს.


თუმცა, შევხედოთ ამას სხვა კუთხით. დღევანდელი მსოფლიო ცალსახად და ერთმნეშვნოვლად არის დიდი ქალაქების სამყარო. ყველა მეტ-ნაკლებად განვითარებულ ქვეყანაში მოსახლეობის დიდი უმრავლესობა ცხოვრობს ქალაქებში  და რაც უფრო განვითარებულია ქვეყანა, მით ნაკლებია იქ სოფლის მოსახლეობა.


საქართველოში სოფლად  მოსახლეობის 42% ცხოვრობს, თუმცა, ეს მხოლოდ ოფიციალურად, რეგისტრაციის მიხედვით. რეალურად კი მათი დიდი ნაწილი, ვინც დარეგისტრირებულია სოფელში, დიდი ხანია ყოველგვარი ფორმალური პროცედურების გარეშე ცხოვრობს თბილისში.


ის, რომ ამ სტატისტიკის ნდობა არ შეიძლება, ჩანს თუნდაც 1989 წლის მონაცემებთან შედარებით - მაშინ სოფლის მოსახლეობა შეადგენდა 48%.  გამოდის რომ 30 წლის, კატაკლიზმების  და მასობრივი შიდა თუ გარე მიგრაციის შედეგად ამ მაჩვენებელმა იკლო სულ რაღაც 6%-ით ,  რაც თავისთავად აბსურდია.



რეალურად, სავარაუდოდ, სოფლის მოსახლეობა საქართველოში არ აღემატება 30%-ს, თუმცა,  გასაკვირია, მაგრამ დღევანდელი საზომებით ეს არ არის ძალიან ცოტა, პირიქითაც.


მაგალითად, ისეთ ქვეყნებში, როგორც ბელგია, ისრაელი, იაპონია, ჰოლანდია, შვედეთი, აშშ და ფინეთი, სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 10-15%-ს, შედარებით მეტია ის მაჩვენებელი  საბერძნეთში, გერმანიაში, ესპანეთში, საფრანგეთში - 20-25%.


საქართველოს მსგავსი მონაცემები აქვთ ისეთ ქვეყნებს, როგორც, ირლანდია, პოლონეთი, პორტუგალია და ხორვატია (57-60%). თუმცა, ცნობილია ისიც, რომ, მაგალითად პოლონეთში, სოფლის მოსახლეობის მხოლოდ ნაწილია დაკავებული უშუალოდ აგრარულ დარგში, დანარჩენები კი მუშაობენ  მცირე და საშუალო ინდუსტრიაში.


სოფლის მოსახლეობა დრამატულად მცირდება  მეტ-ნაკლებად ძლიერ განვითარებად ქვეყნებშიც - მაგალითად, არგენტინაში - ის შეადგენს 10%-ს, ურუგვაიში - 5%,  ბრაზილიაში - 14%, ირანში - 25%, რუსეთში 27% და ა.შ.


პარალელურად განვითარებულ მსოფლიოში სწრაფად მცირდება სოფლის მეურნეობაში დაკავებულ ადამიანთა წილი დასაქმებულების  მთლიან რაოდენობაში - აშშ-ში ეს მაჩვენებელი შეადგენს 1%-ს, გერმანიაში 1,6%-ს, ბრიტანეთში - 2%-ს, დანიაში 3%, ნორვეგიაში 4%-ს, ჰოლანდიაში 5%, იტალიაში-5,6%, არგენტინაში - 10%,პოლონეთში  - 15%, სერბეთში - 20%.


 ამ მხრივ საქართველოს აქვს ძალიან ცუდი მაჩვენებელი - 50%, რაც უტოლდება აფრიკის, აზიის  და ლათინური ამერიკის უღარიბეს ქვეყნებს.


არაფერს ვამბობ სოფლის მეურნეობის ეფექტურობაზე - ამ მხრივაც საქართველო დგას ჩამორჩენილი აფრიკული ქვეყნების რიგში.


შესაბამისად, პრობლემა არის არა მხოლოდ თავისთავად სოფლად მცხოვრებელთა იმაზე დიდი რაოდენობა, ვიდრე შეუძლია მიწამ არჩინოს, არამედ შრომის საშინელი არაეფექტურობა.


განვითარებულ და განვითარებად ქვეყნებში იმის გარდა, რომ აგრარულ სექტორში მუშაობს მოსახლეობის მცირე ნაწილი, მნიშვნელოვანია ისიც, რომ ეს ადამიანები ძირითადად მიეკუთვნებიან ფერმერების პრივილეგირებულ კასტას  - ისინი ფლობენ უზარმაზარ მიწის ნაკვეთებს, იყენებენ სამუშაოში თანამედროვე ტექნოლოგიებს, და აქვთ ბევრად უფრო დიდი შემოსავალი, ვიდრე ქალაქელების უმრავლესობას.


ეს სურათი ძალიან განსხვავდება საქართველოსგან, სადაც სოფლებში ჯერ მე-19 საუკუნეა, სადაც ყვავის თითქმის ნატურალური მეურნეობა - მცირემიწიანია საკარმიდამო ნაკვეთები, შრომის წარმოუდგენლად დაბალი წარმადობა და როგორც შედეგი  - ქვეყანაში კვების პროდუქტების 70%-ის იმპორტი.


ეს იმ დროს,  როდესაც მეტ -ნაკლებად განვითარებულ სახელმწიფოებში უკვე ათწლეულებია, რაც არ არსებობს მცნება „გლეხი“, რომელიც დამახასიათებელი მხოლოდ უკიდურესად სუსტი ქვეყნებისთვის.


ამ გადასახედიდან ქართული სოფლების დაცლა არაა რაღაც განსაკუთრებული და შემაშფოთებელი - ეს გზა გაიარა ყველა განვითარებულმა ქვეყანამ.


საბოლოო ჯამში, ქართულ სოფელსაც ეს ელის  - ის დაცარიელდება რაღაც დონემდე, რომელიც იქნება ოპტიმალური სწორედ სოფლის და არა დღევანდელი ნატურალური, მეურნეობის განვითარებისთვის.


პრობლემა სულ სხვა რამეშია - პრობლემაა ისაა, რომ მთელი ეს ნაკადი მიდის ერთადერთ ქალაქში - თბილისში და სოფლიდან, თუ რეგიონებიდან ჩამოსულებს არ ხდებათ სამუშაო ადგილები.


ინდუსტრიულ ქვეყნებში შიდა მიგრაციას  ზურგს უმაგრებს  სწრაფი ეკონომიკური ზრდა,  საწარმოების დიდი რაოდენობა. საქართველოში კი მრეწველობა თითქმის არ არსებობს, ამას დაუმატეთ ის, რომ ჩამოსულთა დიდი ნაწილი არ ფლობს არც რაიმე პროფესიას, არც სასარგებლო უნარ-ჩვევებს - ასე  პრობლემას მთელი სიმწვავით დაინახავთ.


ქვეყანა ერთგვარ ჩიხშია - სოფლები იცლება იმიტომ, რომ იქ ცხოვრება შეუძლებელია, ქალაქში ჩამოსულებს კი არა აქვთ ნორმალური სამუშაოს დაწყების არც შანსი და არც ცოდნა...


თენგიზ აბლოთია






სამი პუტინი: მემკვიდრე, ოფიცერი, იმპერატორი

სამი პუტინი: მემკვიდრე, ოფიცერი, იმპერატორი
access_time2019-08-17 16:00:29
„ძალაუფლება რყვნის, ხოლო აბსოლუტური ძალაუფლება რყვნის აბსოლუტურად“.                                                                                        ...

„პოზიტიური მესიჯებით ცდილობენ დაასტაბილურონ ლარი. ადამიანები კი სხვა მდგომარეობას აწყდებიან ქუჩაში - საწვავის, პროდუქტის გაძვირებას..."

„პოზიტიური მესიჯებით ცდილობენ დაასტაბილურონ ლარი. ადამიანები კი სხვა მდგომარეობას აწყდებიან ქუჩაში - საწვავის, პროდუქტის გაძვირებას...
access_time2019-08-17 14:00:48
“როგორც არ უნდა ვისაუბროთ სხვადასხვა ფაქოტრებზე და შეცდომებზე, ერთი მნიშვნელოვანი ფაქტორი, რაც ლარის კურსის ვარდნას იწვევს არის ის, რომ ჩვენი ეკონომიკა არ იზრდება იმ დოზით, რა დოზითაც ლარს სჭირდება გასამყარებლად. ამის მაგალითად შეიძლება მოვიყვანოთ 2004-2012 წლები, როცა ლარი მყარდებოდა“, - ამბობს გია ჯანდიერი, „ახალი ეკონომიკური სკოლა - საქართველოს“ ვიცეპრეზიდენტი, რომელიც არც წინა ხელისუფლების შეცდომებზე საუბრისგან იკავებს თავს, თუმცა, თვლის, რომ მაშინდელი ეკონომიკური ზრდის ტემპი...

საქართველოში სასტუმროების ფასი 10%-ით დაეცა

საქართველოში სასტუმროების ფასი 10%-ით დაეცა
access_time2019-08-17 12:00:09
მიუხედავად მოლოდინებისა, რომ წელს, ზაფხულის სეზონზე ტურისტების შემოდინება შემცირდებოდა, რაც საქართველოს ეკონომიკაზე უარყოფითად აისახებოდა, ოფიციალური მონაცემებით, 2019 წლის მე-2 კვარტალში საერთაშორისო არარეზიდენტი მოგზაურების 2.2 მილიონი შემოსვლა დაფიქსირდა, რაც წინა წლის ანალოგიურ მაჩვენებლთან...

“კომერსანტის“ ბიზნეს მიმომხილველი ჯაბა დიხამინჯია: კომპანია Yext, Inc-ი ახალი სიტყვა უზარმაზარ საძიებო ბიზნესში

“კომერსანტის“ ბიზნეს მიმომხილველი ჯაბა დიხამინჯია: კომპანია Yext, Inc-ი ახალი სიტყვა უზარმაზარ საძიებო ბიზნესში
access_time2019-08-16 20:30:06
მოგესლამებით. მინდა გაუწყოთ რომ 17 ივლისს JDinvesment ის პორტფელს დაემატა კიდევ ერთი, ჩვენი აზრით, პერსპექტიული კომპანია. ეს კომპანია არის ტექნოლოგიური კომპანია და ქმნის პროდუქტს რომელიც, დღევანდელ ინტერნეტ სივრცეში დიდ საჭიროებას წარმოადგენს. ამაში ადვილად დავრწმუნდებით ცოტა ხანში, როდესაც ამ კომპანიის ფუნდამენტალური ანალიზით დავკავდებით. შევეცდები მაქსიმალურად იოლად ავხსნა კომპანიის ბიზნესმოდელი და მისი ფინანსური მაჩვენებლები. ასე დაგანახოთ საინვესტიციო უპირატესობები. გვეწვიეთ საიტზე...

აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობამ შვიდი ავტომობილის ექსპლუატაციაზე 89,924.53 ლარი დაიხარჯა

აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობამ შვიდი ავტომობილის ექსპლუატაციაზე 89,924.53 ლარი დაიხარჯა
access_time2019-08-16 19:30:37
სახელმწიფო აუდიტის სამსახური აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობისა და მასთან არსებული ორგანიზაციების მიერ სამსახურებრივი სარგებლობის ავტომანქანების ექსპლუატაციის პროცესში საბიუჯეტო სახსრების არამიზნობრივი ხარჯვისა და ავტომანქანების არაეფექტიანად გამოყენების რისკებზე მიუთითებს. კერძოდ, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობისა და მასთან არსებული ორგანიზაციების ფინანსური აუდიტის ანგარიშში აღნიშნულია, რომ გასულ წელს სამსახურებრივი სარგებლობის სამორიგეო...


მსგავსი სიახლეები

up