„საქნახშირი“  წლებია მოგების გარეშე მუშაობს - კომპანია შესაძლოა ბაზრიდან გავიდეს

„საქნახშირი“ წლებია მოგების გარეშე მუშაობს - კომპანია შესაძლოა ბაზრიდან გავიდეს

access_time2018-06-12 08:30:14

„საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფი“ (GIG), რომლის თანამფლობელობაშიცაა „საქნახშირი“ (ტყიბულის შახტიდან ქვანახშირს მოიპოვებს) ბაზრიდან გასვლას არ გამორიცხავს. მიზეზი რამდენიმეა, რაზეც  „კომერსანტი“  GIG-ის გენერალურ დირექტორს, ზურაბ გელენიძეს გაესაუბრა. როგორც ირკვევა, მას შემდეგ რაც 2008 წლიდან კომპანიამ ტყიბულში დაიწყო საქმიანობა, თავი არაერთმა სირთულემ იჩინა. პრობლემის მოგვარება კი ხშრიდ პრაქტიკულად შეუძლებელია. სწორედ ეს გახდა მიზეზი იმისა, რომ დღეს GIG-ი გადაწყვეტილების მიღების პროცესშია და დარწმუნებული აღარ არის, რომ ტყიბულში საქმიანობის გაგრძელება კვლავ სურს.



რაც შეეხება დეტალურ ინფორმაციას, ზურაბ გელენიძის პასუხი ასეთია:


პირველი პრობლემა - კომპანია ზარალზე მუშაობს, შესაბამისად ვერ ნახულობს მოგებას:


„კომპანია დასაწყისიდან დღემდე მიდის ზარალში და არანაირი მოგება არ რჩება. აღნიშნულს ადასტურებს საერთაშორისო აუდიტიც და ციფრებიც. ამიტომ, არ ვიცით როგორი იქნება ჩვენი სამომავლო გეგმები და ახლა სწორედ საბოლოოდ ჩამოყალიბების პროცესში ვართ. ამ აზრამდე მივედით განსაკუთრებით ბოლო დროს განვითარებული მოვლენების გამო. ჩვენ მაქსიმალურად შევეცადეთ ყველა სიცოცხლესთან დაკავშირებული რისკი დაგვეხურა, რაც შეუძლებელი აღმოჩნდა. არ გვიღირს ადამიანების სიცოცხლის ფასად საქმიანობის გაგრძელება და არც ის გვინდა, ჩვენი კომპანიის სახელს უკავშირდებოდეს ეს ყველაფერი. დღეს ხმამაღლა ვაცხადებთ, რომ მზად ვართ ბაზრიდან გასასვლელად და  ვინ, როგორ მიხედავს ტყიბულს, ეს უკვე შემდოგმი მსჯელობის საგანია“.


მეორე პრობლემა - აღებული სოციალური პასუხისმგებლობა, რისკების მინიმიზაციის მიუხედავად, მაინც მკვეთრად მაღალია:


„შრომის უსაფრთხოების კუთხით გადაიდგა კონკრეტული ნაბიჯები და ამ მიმართულებით  კომპანიის მხრიდან განხორციელდა 13 მლნ. ლარის ინვესტიციაც.  რეალურად კი საქმიანობის სპეციფიკის გათვალისწინებით, აღნიშნული მაინც დიდ გამოწვევად რჩება და ასეც გაგრძელდება. ზოგადად, ამ სფეროში ნულამდე რისკების მინიმიზაცია შეიძლება, მაგრამ განულება შეუძლებელია. თუმცა ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ 13 მლნ. ლარის გარდა კიდევ არაერთი ღონისძიებაა გასატარებელი, რაც უფრო მეტად შეამცირებდა აღნიშნულ რისკებს, მაგრამ ესეც დიდ თანხებს საჭიროებს“.




მესამე პრობლემა - საერთაშორისო ბაზარზე  გაურესდა ნახშირის კონიექტურა. გაუარესდა ფასთა პოლიტიკაც:


„ეს პრობლემა ალბათ ყველაზე მწვავეა უშუალოდ კომპანიისთვის. ბოლო 5 წლის განმავლობაში საერთაშორისო ბაზარზე ნახშირის საერთო მოცულობამ 34 %-ით იკლო და გაუარესდა ფასებიც. ჩვენ კი ერთი-ერთში მივყვებით ამ საერთაშორისო ტენდენციებს და ამიტომ საკმაოდ მძიმე ფინანსური მდგომარეობა შეიქმნა.   მიუხედავად ყველაფრისა, ჩვენ ბოლო პერიოდში არ მოგვიხდებია სამუშაო ძალის ოპტიმიზაცია  (თანამშრომლების შემცირება რაოდენობრივად ან ხელფასების მხრივ), რაც სავსებით შეიძლებოდა. მეტიც, ერთსაც და მეორესაც მზარდი ხასიათი აქვს“.



მეოთხე პრობლემა - სახელმწიფოს მხირდან ამ დრომდე რეალური და შესაბამისი მხარდაჭერა არ არის;


„რაც შეეხება სახელმწიფოს მხრიდან ზოგადად კერძო სექტორისადმი დამოკიდებულებას, რაც ნაკლები ყურადღება დაეთმობა სფეროს და მზრუნველობა იქნება მეტი, უკეთესია. ყურადღება გვჭირდება გარკვეული სამოქმედო ველის შექმნისთვის და არა სხვა ჩარევებისთვის. კონკრეტულად ჩვენს შემთხვევაში, ახლა მიმდინარეობს ხელისუფლებასთან გარკვეული მოლაპრაკებები, მაგრამ შედეგები უცნობია.  მთავრობა  აღიარებს, რომ დიდია სოციალური პასუხისმგებლობა ტყიბულში და ჩვენი, როგორც შემამსუბუქლების როლიც ძალიან მაღალია. მიდის მსჯელობა, რა გზით შეიძლება წავიდეთ და სად შეიძლება აღმოვჩნდეთ. ჩვენ გვჭირდება მთავრობის მხრიდან მაგალითად, საგადასახადო შეღავათები. ალბათ კარგი იქნება, მანვე მოახდინოს მსხვილიი ინვესტიციაც, თუმცა  ესეც კვლევის საკითხია. იმედია, მხარეები რაღაც კონსესუსამდე მივალთ, რადგან როგორც ხედავთ, უამრავი პრობლემის წინაშე ვდგავართ“.


მეხუთე პრობლემა -  აუცილებელია მეტი ტექნოლოგიური აღჭურვილობა და მექანიზაცია, რაც დამატებით თანხებს საჭიროებს;   


„ძირითადად ხდება შრომითი დანახარჯებით საქმიანობა, ანუ ქვანახშირის ხელით მოპოვება. მექანიზაციის დონე ძალიან დაბალია და მისი მოცულობის გასაზრდელად დიდი დაბანდებებია საჭირო. თუმცა ტექნოლოგიურად უფრო მეტად რომც გავიზარდოთ, ჩვენი რეალობა მაინც სხვა სახის შეზღუდვებს გვიწესებს. კერძოდ, რთული საშახტო პირობებია, ასევე თავად ნახშირის ფენების დახრილობა არის 45 %, რაც მექანიზების განხორციელების შესაძლებელობებს ზღუდავს. ამასთან, ჩვენს ნახშირს აქვს მეთანის მაღალი შემადგენლობა, ამიტომ თვითაალების და აფეთქების რიკსიც მუდმივად დგას დღის წერიგში, ანუ ერთი მხრივ - მექანიზაცია უნდა განვავითაროთ, მეორე მხირვ კი - ეს მექანიზაციაც ვერ შეძლებს  სრულად სიტუაციის გამოსწორებას- ეს გადაუწყვეტელი დილემაა“.




მეექვსე პრობლემა - ტყიბულის ნახშირი საერთაშორისო ბაზრისთვის არაკონკურენტულია:


„ჩვენს მიერ მოპოვებული ნახშირის დააახლოებით 80 % დღეს გადაიტვირთება „ჰაიდელბერგ ცემენტში“ და ისტორიულად ეს ციფრი კიდევ უფრო მაღალი იყო. ე.ი. გვყავს მონომყიდველი და სრულად მასზე ვართ დამოკიდებული. ჩნდება კითხვა, რატომ არ ვაფართოებთ ბაზრებს?! რადგან, ეს ნახშირი თავისი შინაარსიდან გამომდინარე არ არის ტრეიდინგული პროდუქტი, ანუ ეს არ არის კომოდიტი, რომელიც შეგიძლია მოიპოვო - გაყიდო. მას აქვს დაბალი კალორიულობა, აქვს უამრავი სხვა კიდევ ისეთი მახასიათებელი, რაც მისი გარეთ გატანასა და კონკურენტულ შესაძლებლობას ზღუდავს“.




 მეშვიდე პრობლემა - ლოჯისტიკა:

„საკმაოდ მძიმეა ტყიბულიდან ფოთში ტრანსპორტირების საკითხიც, რაც თითქმის შეუძლებელია. ამიტომ საუბარი რომ მკვეთრად გაიზრდება მოცულობა ახალი მყიდველის გამოჩენის შემდეგ, არასწორია. ერთადერთი შეიძლება ეს ნახშირი მოვიპოვოთ და გამოყენებული ელექტროენერგიის მიღების თვალსაზრისით ადგილზევე გამოვიყენოთ. სხვა ალტენრატივა ამ ტყიბულის ქვანახშირს არ აქვს“.

 


რაც შეეხება ზოგადად „საქნახშირის“ მუშაობას ტყიბულში, ზურაბ გელენიძე განმარტავს, რომ 2008 წელს სანამ GIG-ი მოკიდებდა საქმიანობას ხელს, სახელმწიფო მართვის ქვეშ მყოფი „საქნახშირი“ აბსოლუტურად პარალიზებული იყო.  მუშაობდა რამდენიმე ათეული ადამიანი და მათი საქმიანობა მხოლოდ  წყლის ქაჩვა იყო.  უკვე „საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფის“ მისვლიდან კი განხორციელდა 80  მლნ. ლარის ინვესტიცია; მთლიანად განახლდა საწამოო პროცესი; აშენდა გამამდიდრებელი ფაბრიკაც. ეს უკანაკნელი კი ცალსახად აუცილებელია ტყიბულისთვის, რადგან მოპოვებული ნახშირის ხარისხი ვერ უზურნველყოფს ისეთ პარამეტრებს, რათა პირდაპირ გაიყიდოს. საჭიროა მისი გამდიდრება. GIG-ის ყოფნის პერიოდში  დასაქმდა 1500 ადამიანი, მოპოვების წლიურმა მოცულობამ კი მაგალითად, 2012-13 წლებში 450-500 ათასი ტონა შეადგინა.

 


„იმ შემთხვევაში თუ „საქნახშირი“ გაჩერდება,  სახელმწიფოს მოუწევს პროდუქტის სრულად იმპორტით ჩანაცვლება. ჩვენი რეალიზაცია წლის განმავლობაში დაახლეობით 200-250 ათას ტონას შეადგენს და თითქმის 40 მლნ. ლარის ოდენობას გულისხმობს.  ასევე, როგორც უკვე აღვნიშნე, ჩადებული ინვესტიცია და მოგება სრულად შეუსაბამოა და პირველი შეცდომაც კომპანიამ ალბათ მაშინ დაუშვა, როცა აღნიშნული საქმიანობის დაწყების შესახებ გადაწყვეტულება მიიღო.  ის კაპიტალდაბადება, რაც იყო გაწეული, ალბათ ვერასდროს ვერ ნახავს იმ უკუგებას, რაც თავიდანვე ჩადებული იყო ამ ბიზნესპროექტში. ხოლო, თუ გავედით ბაზრიდან, საუბარია 80-90 მლნ. ლარ ზარალზე“.

 



სალომე ლემონჯავა, ბაჩო ადამია

 

 

 





ბიძინა ივანიშვილის აღიარება–მარიხუანას კულტივაციას მხარს მე ვუჭერდი

ბიძინა ივანიშვილის აღიარება–მარიხუანას კულტივაციას მხარს მე ვუჭერდი
person access_time2018-10-23 23:49:03
„ჩვენი გუნდი არასდროს წასულა საზოგადოების წინააღმდეგ და არც ეხლა წავა. ის რომ საპატრიარქო ღელავს, ჩემთვის მისაღები და გასაგებია, ნამდვილად ეკლესია ზრუნავს საზოგადოებაზე“, - განაცხადა ყოფილმა პრემიერმა ბიძინა ივანიშვილმა ჟურნალისტის კითხვაზე, რომელიც მარიხუანას წარმოებას შეეხებოდა. მისი თქმით, მარიხუანას წარმოების ერთ-ერთი „ხიბლი“ არის ის რომ, მისი რენტაბელობა მაღალია. „კანონმდებლობაში, რომელიც შევიდა პარლამენტში, იქ საუბარი იყო მარიხუანას წარმოებაზე სამედიცინო და კოსმეტიკური...

"სამი მიზეზი იყო, რის გამოც მოსახლეობა გაღარიბდა, მთავარი იყო კრედიტები"

person access_time2018-10-23 23:45:07
ბიძინა ივანიშვილი მოსახლეობის გაღარიბების სამ მიზეზს ასახელებს. ივანიშვილი ქვეყანაში ეკონომიკური ვითარების გაუარესებას პირველ რიგში მოსახლეობის მიერ აღებულ კრედიტებს უკავშირებს. მისი თქმით, ამაში როლი ლარის დევალვაციამაც ითამაშა. "სამი რამ იყო მიზეზი, რის გამოც მოხდა გაღარიბება მოსახლეობის. ერთერთი და მთავარი გახლდათ სწორედ ეს რომ ისინი იღებდნენ კრედიტებს, და იმ ფონზე, რომ მათი შემოსავლის შესატყვისად. რა თქმა უნდა ჭარბვალიანობაზე ვსაუბრობ. რა თქმა უნდა როლი ითამაშა...

ბიძინა ივანიშვილი: მე მოვახერხებ იმას, რომ ჩვენს ქვეყაში, მაქსიმუმ ერთ წელიწადში, ყველას თავისი სახელი ერქმევას

ბიძინა ივანიშვილი: მე მოვახერხებ იმას, რომ ჩვენს ქვეყაში, მაქსიმუმ ერთ წელიწადში, ყველას თავისი სახელი ერქმევას
person access_time2018-10-23 23:25:51
მე დავბრუნდი პოლიტიკაში, მე მოვახერხებ რომ ეს ვერტიკალი გუნდში დავამყარო, გუნდში ნიჭიერები წინ წამოვიდნენ და უფრო აქტიურები გახდნენ. უფრო მკაცრი მოთხოვნები იქნება „ქართული ოცნების“ ყველა წევრის მიმართ, პარტიაც გაძლიერდება, და მე მოვახერხებ იმას, რომ ჩვენს ქვეყაში, ჩვენს საზოგადოებაში, მაქსიმუმ ერთ წელიწადში, ყველას თავისი სახელი ერქმევას და ყველას თავისი ადგილი ექნება. და რუსთავი 2 ვერ შეძლებს საზოგადოების დიდი ნაწილი მძევლად ჰყავდეს და განსხვავებული აზრი არ მოისმინოს. ასეთ სიცრუეში და ასეთ...

დააგვიანა კვირიკაშვილმა საბანკო რეგლამენტაციები, ამისთვის მოუწია თანამდებობის დატოვება

დააგვიანა კვირიკაშვილმა საბანკო რეგლამენტაციები, ამისთვის მოუწია თანამდებობის დატოვება
person access_time2018-10-23 23:15:11
ბიძინა ივანიშვილის თქმით, მასსა და გიორგი კვირიკაშვილს შორის უთანხმოების ერთერთი მიზეზი კვირიკაშვილის მიერ საბანკო რეგულაციების დაწესებასთან დაკავშირებით დაფიქსირებული ნეგატიური დამოკიდებულება იყო. ივანიშვილის თქმით, საბოლოოდ კვირიკაშვილს თანამდებობის დატოვება სწორედ ამიტომ მოუწია. სამი რამ იყო მიზეზი, რის გამოც მოხდა გაღარიბება მოსახლეობის. ერთერთი და მთავარი გახლდათ სწორედ ეს რომ ისინი იღებდნენ კრედიტებს, და იმ ფონზე, რომ მათი შემოსავლის შესატყვისად. რა თქმა უნდა...

ბიძინა ივანიშვილი: UNICEF-ის კვლევას ვენდობი

ბიძინა ივანიშვილი: UNICEF-ის კვლევას ვენდობი
person access_time2018-10-23 22:59:48
ყოფილმა პრემიერმა ბიძინა ივანიშვილმა ჟურნალისტებთან საუბრისას განაცხადა, რომ ეკონომიკის ყველა დარგში „მინიმუმ ორჯერ არის გაზრდილი ტემპი“. ივანიშვილი ქვეყანაში კორუფციის ნიშნებსაც შეეხო. „ჩვენი ხელისუფლების ხელწერა არის ის, რომ გუნდის წევრებსაც არავის ზოგავს. მთელი საზოგადოება უნდა იყოს მობილიზებული რომ ხელისუფლება იყოს გამჭვირვალე, მხოლოდ ჟურნალისტმა უნდა მოიტანოს არგუმენტები და არა სიცრუე გაავრცელოს. ეკონომიკაზე გეტყვით, რომ თუ რამე...


მსგავსი სიახლეები

up